Ewa Fleszar
Biografia
Urodziła się 18 października 1966 w Szczecinku jako córka Bolesława i Lidii Mikulskich. W 1986 r. ukończyła Liceum Plastyczne w Koszalinie. Studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu na Wydziale Rzeźby, gdzie w 1992 r. uzyskała dyplom magisterski w pracowni Józefa Kopczyńskiego. W latach 1998–1999 była stypendystką Ministerstwa Kultury i Sztuki, w 2018 r. otrzymała Stypendium Prezydenta Miasta Tarnowa, a w 2019 została odznaczona Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości za zasługi w służbie państwu i społeczeństwu.
Aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym. Jej twórczość prezentowana była na kilkudziesięciu wystawach w kraju i za granicą i została doceniona przez krytyków, m.in. redaktora naczelnego czasopisma Sztuka. Tworzy małe formy rzeźbiarskie, statuetki, realizacje sakralne oraz pomniki. Jest autorką min. Ławeczki Paderewskiego w Ciężkowicach, ławeczki Mari Dąbrowskiej w Komorowie. Projektuje formy rzeźbiarskie w przestrzeni miast.
Obecnie wraz z mężem mieszka i tworzy w Karwodrzykoło koło Tuchowa. Jej dzieła dostępne są również w galerii sztuki Wirydarz w Lublinie. Jej odcisk dłoni znajduje się w Alei Artystów w Nałęczowie.
Rzeźby Ewy Fleszar określane są jako metaforyczne i aluzyjne. Wiele z nich przedstawia ludzką postać zatrzymaną w dynamicznej scenie. Rzeźby powstają z różnorodnych materiałów, takich jak brąz, mosiądz, drewno, kamień i szkło. Pierwsze formy powstają często w technice traconego wosku. Rzeźbiarka wykazuje zainteresowanie rzeźbą z wielu okresów historii, od starożytnej Mezopotamii, przez dynamiczne rzeźby barokowe, po XX-wieczny surrealizm, m.in. strukturami Giacometti i Botero, a także teatrem i sytuacjami dramatycznymi, co znajduje odbicie w jej pracach. Główną inspiracją i pretekstem do tworzenia jest dla artystki wizerunek osoby ludzkiej, jako niewyczerpane źródło inspiracji i dosłownie temat wieczny.
Wiele z jej dzieł można podziwiać w przestrzeni publicznej miast w Polsce i za granicą, w tym prace wielkoformatowe, takie jak drzwi z brązu do katedry w Webster, USA.
Wybrane pomniki i wystawy ilustrują dorobek artystki, obejmujące między innymi Stulecie Odzyskania Niepodległości w Dębicy, Ofiar II Wojny Światowej w Tuchowie, Ławeczkę Paderewskiego w Ciężkowicach, Maksymiliana Maria Kolbe w Tarnowie, Kaczki i rower w Nałęczowie, Maria Dąbrowska w Komorowie, Jan Paweł II w Krośnie, Andrzej Bobola w Laskowej i Pomnik Dziecka Utraconego w Tuchowie.