Piotr Prokopiak
Biografia
Piotr Prokopiak urodzony w Szczecinku w 1973 roku to polski poeta i prozaik, związany z Związkiem Literatów Polskich oraz środowiskiem szczecineckim. Debiutował w 2003 roku na łamach Brulionu Literackiego „Ślad” i od tego czasu publikował w licznych czasopismach literackich oraz w prasie lokalnej i online.
Jest badaczem i miłośnikiem twórczości Bruno Schulza, współpracował przy wydaniu pośmiertnego tomiku Barbary Filipowskiej „Mój cień uciekł” (Szczecinek, 2014) i brał udział w międzynarodowych projektach literackich. W 2022 roku współtworzył polsko-ukraiński projekt „Jestem z Drohobycza/Я – з Дрогобича”.
Za książkę „Cmentarne miśki rozumieją czas” otrzymał wyróżnienie XL Międzynarodowego Listopada Poetyckiego w Poznaniu. Był odznaczony srebrnym medalem Labor Omnia Vincit przez Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego (2023) i nagrodą im. Pantelejmona Kulisza przez Międzynarodową Akademię Literatury i Sztuki Ukrainy (2023). W 2023 roku przyznano mu także Srebrną Honorową Odznakę Związku Literatów Polskich, a Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego nadał mu odznaczenie Zasłużony dla Kultury Polskiej.
Jego poezja i proza były tłumaczone na liczne języki, a sam autor opublikował liczne tomy i zbiory, m.in. Narodzeni z wiatru (2007), Przedcisze (2008), Pastwisko losu (2009), Homo Hereticus (2010) i inne. Współtworzył także publikacje i antologie, a jego prace ukazują się w wielu krajach.